Obsługiwane przez usługę Blogger.

Plattenbau, czyli berlińska wielka płyta


Wśród wielu różnych cech wyróżniających Berlin na tle innych metropolii, obecność wielkiej płyty czyli Plattenbau, powinna znaleźć się w czołówce listy. Budynki mieszkalne stworzone z prefabrykowanych elementów konstrukcyjnych to charakterystyczny element krajobrazu niektórych berlińskich dzielnic, w tym głównie Lichtenbergu, Marzahn czy Hellersdorf. W dawnym Berlinie Wschodnim mieszkania na osiedlach z wielkiej płyty uchodziły za prestiżowe i niełatwo było je dostać. Dziś wielka płyta wciąż potrafi zachwycić sprawdźcie hasztag na Instagramie #plattenbauromantik. W tym poście pokażę Wam najbardziej charakterystyczne Plattenbauten z Berlina.

Corbusierhaus // Unité d'Habitation (Jednostka mieszkaniowa) – modernistyczny budynek mieszkalny zaprojektowany przez Le Corbusiera we współpracy z architektem i malarzem Nadirem Afonso. Podobne budynki znajdują się w Marsylii i Nantes. W Berlinie słynne dzieło znanego architekt znajdziecie przy Flatowallee 16, 14055 Berlin.



Tęczowe bloki przy Roederplatz na Lichtenbergu – chyba jedne z najchętniej fotografowanych w Berlinie.


Reszta osiedla Fennpfuhl – oprócz tęczowych bloków, najbardziej charakterystyczne budynki znajdują się przy Anton-Saefkow-Platz, Möllendorffstraße oraz Landsberger Allee 228D (w tym blok z poniższym muralem autorstwa JBAK). Niedaleko też znajdziecie znany Dong Xuan Center, o którym napisałam kiedyś na blogu.


Wielka płyta przy Kottbuser Tor – centralnym punktem Kreuzbergu jest tzw. Zentrum Kreuzberg, budynek powstały w latach 1969-1974 w ramach odbudowy miasta ze zniszczeń wojennych. Na dwunastu kondygnacjach mieści się 367 mieszkań. Autorami projektu byli Wolfgang Jokisch i Johannes Uhl. 


Zdjęcie: @liz_b
Wielka płyta w okolicy Wilhelmstraße, na pograniczu Krezubergu i Mitte oraz dawnego sektora amerykańskiego i radzieckiego. Zaczynając mniej więcej od wysokości Wilhelmstraße 150 i idąc dalej na północ, w kierunku Behrenstraße, trafimy na dawny NRD-owski kompleks budynków z wielkiej płyty. Osiedle powstało na przestrzeni lat 1984-1989, według projektu Helmuta Stingla, czołowego architekta wielkiej płyty.



Spitteleck – budynki mieszkalne w Mitte, wzdłuż Leipzigerstraße i zachodniej strony Spreekanal, z logo Coca-Coli na dachu. Powstały w latach 1980-1985, pod nadzorem architekta Eckarta Schmidta, mieszczą 295 mieszkań. 


➳ Pallaseum – budynek mieszkalny w dzielnicy Schöneberg, wpisany na listę zabytków. Powstawał w latach 1974-1977, mieści 514 mieszkań, przeznaczonych dla ok. 2000 lokatorów.



Gropiusstadt – gigantyczne osiedle mieszkaniowe z wielkiej płyty z przewagą mieszkań socjalnych, znajdujące się w południowym Neukölln (pomiędzy Britz, Buckow i Rudow). Szerzej znane jest z książki i filmu My dzieci z Dworca Zoo – główna bohaterka Christiane F. wychowała się właśnie tam.


Zdjęcie: @liz_b

Brak komentarzy